Het oorspronkelijke idee was simpel: zonnepanelen op de daken van universiteiten. In de praktijk bleek dat al snel niet haalbaar, te veel afhankelijk van facilitair management, bestaande dakcontracten en technische beperkingen bij de gebouwen zelf. In plaats van vast te lopen op dat ene plan, zochten Martien Kraakman en Zuiderlicht een andere weg om hetzelfde doel te bereiken: jongeren enthousiast maken voor het coöperatieve model en verduurzaming.

Martien Kraakman, afgestudeerd in “Aarde, Economie en Duurzaamheid” en een aansluitende master aan de VU, werkte via “Voor de Toekomst” van Zuiderlicht samen met andere studenten aan een opdracht van de gemeente, waarbij universiteiten werden ingezet om jongeren te betrekken bij verduurzaming vanuit een coöperatief model.

Van dakproject naar collegevak

Toen het oorspronkelijke plan om panelen op schoolgebouwen te leggen niet van de grond kwam, verschoof de aanpak. Martien sloot aan bij een bestaande minor aan de UvA: Change Making. Martien leverde in opdracht van Zuiderlicht een maatschappelijk vraagstuk aan waar studenten mee aan de slag konden. Voor Zuiderlicht betekende dit een vraagstuk rond het coöperatieve energiemodel, waarbij studenten zelf mochten bepalen hoe ze het aanpakten: een plan uitwerken, maar ook echt iets maken en uitvoeren. 

Voor Martien persoonlijk zat de grootste omslag ergens anders: van student naar begeleider van studenten, terwijl hij destijds zelf nog student was. "Ik voelde mezelf ook nog student, en dan moest ik opeens andere studenten gaan begeleiden," vertelt Martien. "Maar dat was best wel leuk, en ik denk dat ik er zelf ook veel van geleerd heb."

Praktijk als aanvulling op de studie

Waar de studie vooral theoretisch was, bracht deze opdracht iets anders: direct met mensen werken, begeleiden en bijsturen. Martien omschrijft de samenwerking met Zuiderlicht als een goede balans tussen begeleiding en eigen ruimte. "Je leert heel veel van hen, maar ook heel veel door gewoon zelf dingen te doen. Die balans vond ik heel fijn." De ervaring bleek waardevol genoeg om het contact met Zuiderlicht niet los te laten. Ook na afronding van de opdracht is Martien nog steeds betrokken.

Van theorie naar toepassing

Voor Martien gaat het uiteindelijk om iets simpels: het verschil kunnen maken tussen iets alleen bestuderen en het ook daadwerkelijk kunnen toepassen. "Op de universiteit is het allemaal best theoretisch. Nu kan ik die kennis echt toepassen en helpen bij problemen die er toe doen. Dat voelt goed."